Welkom

Benieuwd naar wat team number one dezer dagen in Kigoma (Tanzania) uitspookt? Dan heten we je heel erg welkom op onze blog. Voorlopig nog een tikkeltje onervaren in de wondere wereld van het bloggen, maar we doen ons alleruiterste best. Veel leesplezier, Annelies en Katrin



woensdag 20 oktober 2010

dag in dag uit

Om 7u15 en sinds dag twee meestal een stuk later, ontbijt met de broeders aan de ronde tafel met supersonische draaischijf. Heel erg handig, zo kan iedereen met één draai aan het rad aan alle ingrediënten. 's Morgens staat er jammer genoeg niet zo bijzonder veel op dit antiek meubelstuk: niet-getoast toastbrood, oploskoffie (Tanzania hoort bij de beste koffieproducenten maar de echte koffie vliegt jammer genoeg rechtstreeks naar België), melk in poedervorm, Blue Band boter en tropical confituur. Niet echt een stevige maaltijd om een warme, energievretende dag mee te beginnen. Gelukkig namen we kilo's chocolade mee. Bedoeld om cadeau te geven, maar ondertussen ook gebombardeerd tot persoonlijk tussendoortje. 's Middags en 's avonds heeft de tafel een rechthoekige vorm en hebben we qua variëteit absoluut niet te klagen: rijst, ugali, bonen, spinazie, bananen, kool, vlees, vet, grote vis, kleine vis en een heerlijke tomatensaus. Soms is het heel erg gezellig aan tafel, zeker wanneer er geen elektriciteit is en we dineren bij kaarslicht, of als de broeders in form zijn en om ter slechtste mopjes tappen. Maar vaak – vooral op de middag – is de sfeer nogal erg rustig. Ieder heeft zijn persoonlijke vierkante meter, er worden gemiddeld zo'n vijf woorden gewisseld en de maaltijd (inclusief opscheppen en afruimen) duurt tien minuten. In de keuken daarentegen altijd ambiance. Revo, de ietwat simpele, immersympathieke en goedlachse kok ontvangt ons telkens weer erg hartelijk in zijn keuken. Om wat te keuvelen, om ons Afrikaans te leren koken en ondertussen verwoede pogingen te ondernemen om ons Swahili bij te brengen of om ons aan te moedigen terwijl we afwassen.




Doorheen de dag zijn we op pad, maar uiteraard nemen we uitgebreid de tijd voor middagdutjes, zwempartijen in het meer of zonnepauzes op het strand. En tussendoor doen we ons huishouden. We wassen onze kleren in een gele emmer met lokaal wasproduct met een geurtje aan en hangen ze te drogen op ons terras, we borstelen onze kamer - die telkens opnieuw nogal snel de vorm aanneemt van een zandbak - of we gaan naar de markt voor fruit. Voorlopig zijn de bananen en de ananas onze favorieten, omwille van hun intense geur, kleur én smaak.




Ietwat tegen onze verwachtingen in, zijn de avonden hier nog nooit saai geweest. Op het eerste zicht niet echt veel te doen in en rond Aqua Lodge, maar toch dient er zich elke dag wel een avondactiviteit aan. Een Tangawizi in de dichtsbijzijnde pub 'Sunside', een film op het bed bij onze Belgische buurvrouw, Kilitime op het strand of op verkenning doorheen culinair upperclass Tanzania onder begeleiding van Deo, een plaatselijke radiomaker en man-van-de-wereld. Of als het even kan, organiseren we een fuif op onze kamer. Met twee fuifgangers.

En zo gaat het hier dan, dag in en dag uit.

3 opmerkingen:

  1. alledaags kan je het niet noemen maar zo origineel gezellig en authentiek....ik was er graag bij geweest samen met Revo in de keuken en Deo op de fuif!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dag Katrin en Annelies,
    Mooie foto's en een aanstekelijke pen... het leest allemaal als een uitdagend verhaal...! Jullie inzet en enthousiame werken daardoor aanstekelijk, want zoals u weet hebben Tante MA en ik hun jeugdjaren in Congo en Ruanda doorgebracht. geniet er verder van en nogmaals proficiat.
    Nonkel Marc

    BeantwoordenVerwijderen